Erfðamál eru af tvennum toga: að ganga frá málum í tæka tíð og að skipta búi þegar einhver fellur frá. Í báðum tilvikum er réttur frágangur ódýrari en deila síðar.
Erfðaskrá og kaupmáli
Erfðalög nr. 8/1962 ráða því hvernig arfur skiptist þegar engin erfðaskrá er til. Með erfðaskrá má ráðstafa þriðjungi eigna frjálst séu skylduerfingjar á lífi, og öllum eignum ella. Erfðaskrá þarf að vera gerð fyrir notarius publicus eða tveimur vottum með tilteknum hætti til að vera gild. Kaupmáli milli hjóna eða hjónaefna gerir eign að séreign og heldur henni utan skipta við skilnað. Við semjum erfðaskrár og kaupmála og sjáum um vottun og skráningu.
Skipti dánarbús
Erfingjar geta fengið leyfi sýslumanns til einkaskipta séu þeir sammála og taki þeir ábyrgð á skuldum búsins, sbr. lög nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o.fl. Náist ekki samkomulag, eða sé óvissa um eignir og skuldir, er krafist opinberra skipta hjá héraðsdómi og skiptastjóri skipaður. Við aðstoðum erfingja við einkaskipti, gerum erfðafjárskýrslu, gætum hagsmuna einstakra erfingja við opinber skipti og rekum ágreiningsmál fyrir dómi, til dæmis um gildi erfðaskrár, fyrirframgreiddan arf eða ráðstafanir hins látna síðustu árin.
Fjárræði og ráðsmaður
Þegar aldraður eða veikur ættingi getur ekki lengur gætt fjármuna sinna er hægt að fá ráðsmann skipaðan eða, sé þess þörf, óska eftir tímabundinni sviptingu fjárræðis fyrir héraðsdómi samkvæmt lögræðislögum nr. 71/1997. Kostnaður talsmanns í fjárræðismálum greiðist úr ríkissjóði.
Kostnaður
Erfðaskrá og kaupmáli eru unnin fyrir fast verð sem er gefið upp fyrir fram. Skiptamál eru unnin í tímavinnu og kostnaður við skipti greiðist að jafnaði úr búinu sjálfu.